Bir zamanlar insanlar emeğini gösterirdi; şimdi yayına düşmek yeterli. Bir yüz filtresi, bir canlıya hoş geldiniz repliği, biraz da sun ...

Bu satırları bir öğüt olsun diye değil, sizde bir iz bıraksın diye yazıyorum. Çünkü bazı sözler vardır; insanın i&cced ...

Kral kaybederse şaşırır. Çünkü kral, kaybetme ihtimalini düşünerek yaşamaz. Onun dünyasında ihtimaller yoktur; sadece ...

Bazı kadınlar vardır; güç istemezler, ama mecbur kalırlar. Hayat, onların omzuna yük değil, taş devrinden kalma bir kader bırakır: &l ...

Tarihin ironisi şudur ki; bir zamanlar vakarın, mahremiyetin, inancın sembolü olarak görülen tesettür; şimdilerde sezon sonu indir ...

Bazı insanların alnına doğmadan yazılırmış keder. Daha kundaktayken fısıldanırmış kaderin acı dili; beşiğin gıcırdayan sesine karışırmış. Kim bilir, b ...

Raskolnikov yaşasaydı, Petersburg’un rutubetli odalarında değil; parlak ekranların, sessiz bildirimlerin ve dijital yalnızlığın içinde ya ...

Tarihin karanlık koridorlarında yankılanan bu söz, yalnızca bir ağıt değil; bir teşhis, hatta bir itiraftır. İnsanlık dediğimiz tuhaf melez varlı ...

Bir zamanlar bir tavla vardı. Kiminin evinde ceviz ağacından, Kiminin kahvede çay lekeli. Ama her yerde aynı oyun. Aynı zar. Aynı ses: Tık tık ...

Eskiden perdeler vardı. Tüller, danteller, storlar... Gündüzleri nazar için, geceleri edep için çekilirdi. Mahalle ...