Gazze’de bir çocuk açlıktan titrerken, Tel Aviv’deki bir şirketin kasasını dolduramazsın. Elin raftaki ürüne uzandığında bil ki, sadece bir çikolata değil; mazlumun kanıyla ıslanmış bir ambalajı tutuyorsun.

Boykot, “Senin cinayetlerinin finansörü olmayacağım” demektir.

Bir kahveden vazgeçersin, yıllardır alıştığın bir lezzeti unutursun, bir markanın adını dilinden silersin. Belki küçük görünür; ama her reddedişin, zalimin nefesini kısar.

Ve sana soracaklar: “Sen tek başına neyi değiştirebilirsin?”

Cevabın net olsun: “Belki dünyayı değiştiremem ama kendi kirlenmemi engellerim. Ortak olmam.” Çünkü boykot, zalime karşı açılmış en sessiz ama en derin savaştır. Kurşun atmadan direnmek, susarak haykırmaktır.

Ve unutma: İnsan, vicdanı kadar insandır.