Bu satırları bir öğüt olsun diye değil, sizde bir iz bıraksın diye yazıyorum. Çünkü bazı sözler vardır; insanın içine işlemezse, hayatın sert yerlerinde tutunacak dalı kalmaz. Hayatınızın neresindesiniz, bilemiyorum. Belki yorgunsunuz, belki umutsuz… Belki de içi kıpır kıpır, gümbür gümbür hayallerle dolusunuz. Ama şu bir gerçek: Dünya artık “iyi” olmayı değil, “işe yarar” olmayı ödüllendiriyor. Oysa ben, iyi insan olmanın hâlâ bir anlamı ve ağırlığı olduğuna inanmanızı istiyorum.

Ahlak dediğimiz şey, size biri bakarken değil; kimse görmüyorken nasıl davrandığınızdır. Herkesin alkışladığı yerde değil; yalnız kaldığınızda neye sırt çevirdiğinizdir. Doğru olanı, işinize yaramasa bile savunabiliyor musunuz? İşte mesele tam da budur.

Ben sizi “başarılı” olasınız diye büyütmedim. Sınavdan yüz aldığınızda değil; haksızlığa karşı çıktığınızda, doğru bildiğinizden vazgeçmediğinizde gurur duydum. Yolunuzu kaybettiğinizde değil; yanlış yola girmemeyi seçtiğinizde dua ettim. Çünkü bilir insan: Her zaman kazanamaz. Ama karakterini korursa, onurunu yitirmez. Ve bu hayatta bir kez kaybedilirse geri alınması en zor şey, kendine duyulan saygıdır.

Dünya sizden sürekli uyum bekleyecek.
Size diyecekler ki:
“Devir böyle.”
“Büyüyünce anlarsın.”
“Sen mi kurtaracaksın dünyayı?”

Gülümseyin, ama boyun eğmeyin. Çünkü çocuklarım; haklı azınlık, sessiz çoğunluktan değerlidir.

Bir anne olarak her daim yanınızda olamayacağım; fakat isterim ki iç sesim kulağınızda bir yankı gibi kalsın:
Eğilme. Kırıl ama eğilme.

Dik durmak, herkese karşı çıkmak demek değildir.
Dik durmak; eğriyi doğru gibi göstermeye çalışanlara “hayır” diyebilmektir.
Bazen sadece susmamaktır.
Bazen yalnızca yürüyüp gitmektir.
Bazen bir çocuğun hakkını savunmak; bazen kendi suskunluğunu fark etmektir.

Eğer bu dünyada sizden geriye yalnızca bir şey kalacaksa, bırakın o şey; temiz bir vicdan, eğilmemiş bir omurga ve onurlu bir duruş olsun. Ben sizi sevmekle kalmadım; size inandım.
Çünkü biliyorum: İçinizde bir yerlerde, doğruya eğilmez bir damar var. Ve o damar… Sizi gerçek anlamda insan yapan asıl şey..

Dik durun.
Doğru kalın.
Sizi her şeyden çok seven anneniz